ហេតុអ្វី ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ ប្រែប្រួលលទ្ធផល

ហេតុអ្វី ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ ប្រែប្រួលលទ្ធផល

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ កំណត់ថា ក្រុមនីមួយៗអាចមានកីឡាករនៅលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការត្រូវអនុវត្តតាមច្បាប់ ១៧ប្រការរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ សម្រាប់ការប្រកួតក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងព្រឹត្តិការណ៍ធំៗដូចជា វើលដ៍ខាប់ ២០២៦ អាជ្ញាកណ្តាល និងគណៈកម្មការប្រកួតត្រួតពិនិត្យការផ្លាស់ប្តូរកីឡាករ បាល់ក្រៅទីលាន បាល់ពិន័យ និងការប្រព្រឹត្តខុស។ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី ហើយអាចបន្ថែមម៉ោងបញ្ឈប់លេងតាមពេលវេលាដែលបាត់បង់។ ចំណុចដែលអ្នកមើលច្រឡំញឹកញាប់បំផុតគឺ បាល់ក្រៅទីលានមិនដូចបាល់ក្រៅជំហរ កាតលឿងមិនមានន័យថាត្រូវបណ្តេញចេញភ្លាមៗ ហើយការប្តូរកីឡាករមិនអាចធ្វើបានដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីអាជ្ញាកណ្តាលឡើយ។ សម្រាប់ការវិភាគឬព្យាករណ៍ សូមពិនិត្យសមាសភាពក្រុម និងច្បាប់ការប្រកួតជាមុន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ទេវកថាទី១៖ ក្រុមត្រូវមានកីឡាករ ១១នាក់ជានិច្ច — តើពិតឬទេ?

ចម្លើយខ្លីគឺ មិនពិតទេ។ ក្រុមចាប់ផ្តើមការប្រកួតដោយមានកីឡាករ ១១នាក់ ប៉ុន្តែអាចបន្តលេងដោយមានចំនួនតិចជាងនេះ ប្រសិនបើកីឡាករត្រូវបានបណ្តេញចេញ ឬមិនអាចបន្តការប្រកួតបាន។ ទោះជាយ៉ាងណា ច្បាប់ប្រកួតមិនអនុញ្ញាតឲ្យក្រុមចាប់ផ្តើមដោយមានតិចជាង ៧នាក់ឡើយ។

ចំនួន ១១នាក់មិនមែនជាលេខសម្រាប់រៀបចំសមាជិកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាសមតុល្យយុទ្ធសាស្ត្ររវាងការពារ ការគ្រប់គ្រងតំបន់កណ្តាល និងការវាយប្រហារ។ អ្នកចាំទីត្រូវមានអាវខុសពីកីឡាករផ្សេងទៀត អាជ្ញាកណ្តាល និងអ្នកចាំទីក្រុមប្រឆាំង។ ប្រសិនបើក្រុមមានកីឡាករ ១០នាក់ដោយសារកាតក្រហម វាមិនមានន័យថាអ្នកចាំទីអាចចេញទៅលេងជាខ្សែប្រយុទ្ធ ហើយកីឡាករផ្សេងទៀតចូលជំនួសដោយសេរីនោះទេ។ ការផ្លាស់ទីតួនាទីអាចធ្វើបាន ប៉ុន្តែត្រូវជូនដំណឹងដល់អាជ្ញាកណ្តាល និងអ្នកចាំទីថ្មីត្រូវពាក់ឧបករណ៍ដែលបង្ហាញតួនាទីច្បាស់។ ច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ក៏បញ្ជាក់ថា ក្រុមមួយមិនអាចមានអ្នកលេងលើស ១១នាក់ក្នុងពេលតែមួយឡើយ។

តួនាទីសំខាន់ៗរបស់កីឡាករ ១១នាក់

• អ្នកចាំទី ១នាក់៖ ការពារគ្រាប់បាល់ក្នុងតំបន់ពិន័យ និងចាប់បាល់តាមលក្ខខណ្ឌច្បាប់។
• ខ្សែការពារ៖ បិទតំបន់គ្រោះថ្នាក់ កាត់បាល់ និងគ្រប់គ្រងទីតាំងការពារ។
• ខ្សែបម្រើ៖ ភ្ជាប់ការពារទៅការវាយប្រហារ និងគ្រប់គ្រងចង្វាក់លេង។
• ខ្សែប្រយុទ្ធ៖ បង្កើតឱកាស និងបញ្ចប់ការវាយប្រហារ។

ការយល់ពីតួនាទីនេះមានប្រយោជន៍ជាងការរាប់កីឡាករប៉ុណ្ណោះ ព្រោះរបៀប ៤-៣-៣ និង ៤-២-៣-១ អាចមាន ១១នាក់ដូចគ្នា ប៉ុន្តែការគ្រប់គ្រងតំបន់ និងហានិភ័យក្នុងការវាយប្រហារខុសគ្នាច្បាស់។

ទេវកថាទី២៖ ការប្តូរកីឡាករគ្មានកំណត់គ្រប់ការប្រកួត — តើត្រឹមត្រូវតែប៉ុន្មាន?

ក្នុងការប្រកួតផ្លូវការជាច្រើន ក្រុមអាចប្រើការប្តូរកីឡាកររហូតដល់ ៥នាក់ ប៉ុន្តែចំនួនពិតប្រាកដអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត។ ច្បាប់ទូទៅអនុញ្ញាតឲ្យក្រុមមានកីឡាករបម្រុងច្រើនតាមការកំណត់ ហើយការប្តូរត្រូវធ្វើនៅពេលបាល់ឈប់ និងក្រោយទទួលសញ្ញាពីអាជ្ញាកណ្តាល។

នេះជាចំណុចសំខាន់សម្រាប់អ្នកវិភាគ៖ ក្រុមមួយអាចមានសិទ្ធិប្តូរ ៥នាក់ ប៉ុន្តែមិនមែនមានន័យថាអាចប្តូរ ៥ដងដាច់ដោយឡែកនោះទេ។ ក្នុងការប្រកួតដែលអនុវត្តច្បាប់ ៥នាក់ ក្រុមភាគច្រើនមានឱកាសប្តូរនៅក្នុងបង្អួចចំនួន ៣ដងក្នុងអំឡុងម៉ោងធម្មតា។ ការប្តូរនៅពេលសម្រាកតង់មិនរាប់ជាបង្អួចក្នុងទីលានទេ។ ប្រសិនបើការប្រកួតឈានដល់ម៉ោងបន្ថែម បទបញ្ជាខ្លះអាចអនុញ្ញាតការប្តូរបន្ថែមម្នាក់ និងបង្អួចបន្ថែមមួយ។ អ្នកគួរពិនិត្យសៀវភៅបទបញ្ជារបស់លីគ ឬការប្រកួតជាក់លាក់ មិនគួរទាញសន្និដ្ឋានពីការប្រកួតមួយទៅការប្រកួតមួយឡើយ។

ចំណុចបច្ចេកទេសមួយដែលគេមើលរំលងគឺ កីឡាករដែលចេញពីទីលានត្រូវចេញតាមចំណុចជិតបំផុត លុះត្រាតែអាជ្ញាកណ្តាលបញ្ជាផ្សេង។ ការពន្យារពេលចេញ ឬការចូលទីលានមុនសញ្ញា អាចនាំឲ្យមានការព្រមាន និងប៉ះពាល់ដល់ពេលវេលាបន្ថែម។ សម្រាប់ព័ត៌មានអំពីការវិភាគសមាសភាពក្រុម សូមមើល មគ្គុទ្ទេសក៍វិភាគទម្រង់ក្រុម។

ទេវកថាទី៣៖ បាល់ប៉ះដៃគឺជាកំហុសគ្រប់ករណី — ការយល់ខុសដ៏ធំ

ការប៉ះដៃមិនមែនជាកំហុសដោយស្វ័យប្រវត្តិគ្រប់ករណីឡើយ។ អាជ្ញាកណ្តាលត្រូវវាយតម្លៃថា កីឡាករបានផ្លាស់ទីដៃទៅរកបាល់ដោយចេតនា ឬដៃបានធ្វើឲ្យរាងកាយធំខុសធម្មជាតិ ក្នុងស្ថានភាពដែលអាចគ្រប់គ្រងបាន។ បាល់ប៉ះដៃដោយចៃដន្យរបស់ខ្សែប្រយុទ្ធមិនមែនជាបាល់ចូលខុសជានិច្ចទេ ប៉ុន្តែគ្រាប់បាល់ដែលកើតឡើងភ្លាមៗពីការប៉ះដៃ ឬដៃ ក៏អាចត្រូវលុបចោលតាមលក្ខខណ្ឌក្នុងច្បាប់។

ការកំណត់នេះទាមទារបំបែករវាងទីតាំងដៃ និងចេតនា។ ដៃដែលស្ថិតនៅទីតាំងធម្មតាសម្រាប់ចលនារត់ មិនស្មើនឹងដៃដែលលាតសន្ធឹងដើម្បីបិទផ្លូវបាល់ឡើយ។ សម្រាប់អ្នកចាំទី ច្បាប់ក៏មិនផ្តល់សិទ្ធិឲ្យកាន់បាល់ដោយដៃក្រៅតំបន់ពិន័យទេ។ ការប្រើប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូអាចពិនិត្យស្ថានភាពបាល់ពិន័យ ឬគ្រាប់បាល់ ប៉ុន្តែការសម្រេចចុងក្រោយនៅតែស្ថិតលើអាជ្ញាកណ្តាលក្នុងទីលាន។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ពិពណ៌នាច្បាប់បាល់ទាត់ថាជាក្របខណ្ឌសម្រាប់រក្សាភាពយុត្តិធម៌ និងការប្រកួតប្រជែងស្មើគ្នា។

«ច្បាប់ត្រូវអនុវត្តដោយគោរពស្មារតី និងយុត្តិធម៌នៃការប្រកួត» — គោលការណ៍ក្នុងច្បាប់ការប្រកួតរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។

តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ណាខ្លះដែលមានប្រសិទ្ធភាពពិត?

ច្បាប់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពពិតគឺច្បាប់ដែលអ្នកអាចយកទៅអានស្ថានភាពប្រកួតបានភ្លាមៗ។ ការយល់តែថា “ក្រុមមាន ១១នាក់” មិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពន្យល់ថាហេតុអ្វីលទ្ធផលប្រែប្រួលឡើយ។ ត្រូវភ្ជាប់ចំនួនកីឡាករ ទីតាំងលេង ពេលវេលា និងការពិន័យជាមួយគ្នា។ ឧទាហរណ៍ ក្រុមដែលបាត់ខ្សែការពារម្នាក់នៅនាទីទី ២៥ នឹងមានពេលជាង ៦៥នាទីក្នុងម៉ោងធម្មតាដើម្បីកែទម្រង់ ខណៈការបាត់កីឡាករនៅនាទីទី ៨៨ បង្កផលប៉ះពាល់ខុសគ្នា ទោះចំនួនកីឡាករដែលបាត់ដូចគ្នាក៏ដោយ។

សម្រាប់ការវិភាគប្រកួត ឬការព្យាករណ៍តាមមាតិកា មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ផ្តល់អាទិភាពដល់ទិន្នន័យដែលអាចផ្ទៀងផ្ទាត់បាន៖

1. ពិនិត្យបញ្ជីកីឡាករចាប់ផ្តើម និងកីឡាករអវត្តមាន។
2. សម្គាល់ថាក្រុមមានការពិន័យកាតក្រហម ឬកាតលឿងสะสมឬអត់។
3. ប្រៀបធៀបចំនួនការប្តូរដែលនៅសល់ និងបង្អួចប្តូរ។
4. ពិនិត្យថាការប្រកួតប្រើម៉ោងបន្ថែម ឬបាល់កាត់សេចក្តីឬទេ។
5. កុំច្រឡំស្ថិតិការកាន់បាល់ជាមួយការគ្រប់គ្រងការប្រកួត។

ព័ត៌មានក៏ត្រូវមើលតាមប្រភពផ្លូវការ ដូចជា ច្បាប់ការប្រកួតរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និង ទិន្នន័យប្រកួតរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ。 កុំប្រើចំណងជើងលើបណ្តាញសង្គមជំនួសឯកសារប្រកួត ព្រោះបទបញ្ជាអាចខុសគ្នាតាមលីគ និងវគ្គប្រកួត។

ចង់យល់ពីរបៀបភ្ជាប់ច្បាប់ទៅនឹងទម្រង់លេងមែនទេ? សូមបន្តអាន វិធីអានស្ថិតិកីឡាករ និងក្រុម ដើម្បីកុំឲ្យការវិភាគពឹងផ្អែកលើអារម្មណ៍។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ករណីពិសេសដែលអ្នកមើលគួរចងចាំ

• បាល់ពិន័យផ្ទាល់អាចចូលទីបានដោយប៉ះអ្នកលេងផ្សេង ឬចូលដោយផ្ទាល់តាមលក្ខខណ្ឌច្បាប់។
• បាល់ពិន័យដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀត មុននឹងរាប់ជាគ្រាប់បាល់។
• បាល់ចេញពីខ្សែចំហៀងចាប់ផ្តើមឡើងវិញដោយការបោះបាល់ មិនមែនដោយការទាត់ឡើយ។
• បាល់ចេញពីខ្សែទីបញ្ចប់អាចក្លាយជាបាល់ជ្រុង ឬការទាត់បាល់ចេញពីទី អាស្រ័យលើកីឡាករដែលប៉ះចុងក្រោយ។
• អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលវេលាសម្រាប់ការប្តូរ ការរងរបួស ការពន្យារពេល និងការពិនិត្យវីដេអូ។

តើអ្វីគួរមិនអើពើនៅពេលអានច្បាប់បាល់ទាត់?

អ្នកគួរមិនអើពើការសន្និដ្ឋានខ្លីៗដែលនិយាយថា ច្បាប់ទាំងអស់អាចពន្យល់ដោយពាក្យ “ក្រៅជំហរ” ឬ “ប៉ះដៃ” តែមួយមុខ។ ច្បាប់ក្រៅជំហរមិនមែនជាកំហុសនៅពេលកីឡាករឈរខាងមុខខ្សែការពារជានិច្ចទេ។ កីឡាករត្រូវមានទាំងទីតាំងខុស និងចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេង ដូចជា រំខានគូប្រជែង ទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីបាល់ ឬប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពអ្នកប្រឆាំងក្នុងការលេងបាល់។ កីឡាករមិនអាចមានក្រៅជំហរពីការទទួលបាល់ដោយផ្ទាល់ពីការទាត់បាល់ចេញ ការបោះបាល់ចូល ឬបាល់ជ្រុងតាមលក្ខខណ្ឌច្បាប់ទេ។

ក៏មិនគួរជឿថាការកាន់បាល់ ៦០ភាគរយមានន័យថាក្រុមនោះគ្រប់គ្រងការប្រកួត ៦០ភាគរយដែរ។ ស្ថិតិការកាន់បាល់មិនបង្ហាញគុណភាពឱកាស ឬចំនួនការវាយប្រហារដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ឡើយ។ សម្រាប់អ្នកតាមដានវើលដ៍ខាប់ ២០២៦ ការវិភាគគួររួមបញ្ចូលការស៊ុតចំគោលដៅ ទីតាំងបាត់បាល់ ការប្រឈមមួយទល់មួយ និងការផ្លាស់ប្តូរទម្រង់ក្រោយកាតក្រហម។ នេះជាព័ត៌មានបន្ថែមដែលទំព័រច្បាប់ទូទៅជាច្រើនមិនបានពន្យល់៖ កំហុសយុទ្ធសាស្ត្រមួយអាចមិនបង្កបាល់ពិន័យ ប៉ុន្តែអាចបង្ខំឲ្យក្រុមបាត់ទម្រង់ និងបង្កឱកាសគ្រោះថ្នាក់នៅ ២ ឬ ៣ចលនាបន្ទាប់។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ ច្បាប់ ១១នាក់ជាឧបករណ៍វិភាគ មិនមែនជាការចងចាំលេខ

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ត្រូវយល់ជាប្រព័ន្ធមួយដែលភ្ជាប់កីឡាករ ១១នាក់ តួនាទី អាជ្ញាកណ្តាល ពេលវេលា ការប្តូរ កាត និងការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ។ ចំណុចសំខាន់គឺ ក្រុមចាប់ផ្តើមដោយ ១១នាក់ ប៉ុន្តែស្ថានភាពក្នុងការប្រកួតអាចធ្វើឲ្យចំនួននេះថយចុះ។ ចំណុចទីពីរ គឺចំនួនការប្តូរមិនដូចគ្នាទាំងអស់ ហើយត្រូវពិនិត្យបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត។ ចំណុចទីបី គឺកំហុសបាល់ដៃ និងក្រៅជំហរត្រូវវាយតម្លៃតាមសកម្មភាព និងបរិបទ មិនមែនតាមពាក្យសាមញ្ញ។ ប្រើប្រភពពីក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងសហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់ ហើយប្រើទិន្នន័យសមាសភាពក្រុមមុនធ្វើការវិភាគ។ នោះជាវិធីមានហេតុផល និងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត។

សម្រាប់ចំណុចសង្ខេបបន្ថែម សូមពិនិត្យ សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់អំពីការប្រកួតបាល់ទាត់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យថា ក្រុមនីមួយៗអាចមានកីឡាករលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទីម្នាក់។ ការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ប្រសិនបើក្រុមមួយមានតិចជាង ៧នាក់។ ច្បាប់នេះជាផ្នែកមួយនៃច្បាប់ ១៧ប្រការដែលកំណត់ទីលាន បាល់ ពេលវេលា កំហុស និងការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ។

សំណួរ៖ តើបាល់ទាត់ ១១នាក់មានប៉ុន្មានតង់ និងប៉ុន្មាននាទី?

ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ២តង់ តង់នីមួយៗមាន ៤៥នាទី បូកនឹងពេលវេលាបន្ថែមដែលអាជ្ញាកណ្តាលកំណត់។ ចន្លោះសម្រាកតង់ជាទូទៅមិនលើស ១៥នាទី។ ប្រសិនបើជាការប្រកួតជម្រុះដែលត្រូវការអ្នកឈ្នះ អាចមានម៉ោងបន្ថែម ២តង់ ១៥នាទី និងបាល់កាត់សេចក្តីតាមបទបញ្ជា។

សំណួរ៖ តើក្រុមអាចប្តូរកីឡាករបានប៉ុន្មាននាក់?

ក្រុមអាចប្តូរបានរហូតដល់ ៥នាក់ក្នុងការប្រកួតជាច្រើន ប៉ុន្តែចំនួននេះត្រូវអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់លីគ ឬព្រឹត្តិការណ៍។ ការប្តូរ ៥នាក់អាចត្រូវបានកំណត់ក្នុងបង្អួច ៣ដងនៅម៉ោងធម្មតា ខណៈការប្តូរនៅពេលសម្រាកមិនរាប់ជាបង្អួចក្នុងទីលាន។ ត្រូវពិនិត្យសៀវភៅប្រកួតជាក់លាក់មុនធ្វើការវិភាគ។

សំណួរ៖ តើអ្វីជាភាពខុសគ្នារវាងបាល់ក្រៅទីលាន និងបាល់ក្រៅជំហរ?

បាល់ក្រៅទីលានកើតឡើងនៅពេលបាល់ឆ្លងខ្សែចំហៀង ឬខ្សែទីបញ្ចប់ទាំងមូល ខណៈបាល់ក្រៅជំហរគឺជាស្ថានភាពទីតាំង និងការចូលរួមលេងរបស់កីឡាករ។ កីឡាករឈរនៅមុខខ្សែការពារមិនមែនជាកំហុសភ្លាមៗទេ ប្រសិនបើមិនចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេង។ ការបោះបាល់ចូល បាល់ជ្រុង និងការទាត់បាល់ចេញពីទីក៏មានលក្ខខណ្ឌលើកលែងខ្លះសម្រាប់ការក្រៅជំហរ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីអាជ្ញាកណ្តាលបន្ថែមពេលក្រោយ ៤៥នាទី?

អាជ្ញាកណ្តាលបន្ថែមពេលសម្រាប់ពេលវេលាដែលបាត់បង់ពីការប្តូរកីឡាករ របួស ការពន្យារពេល ការពិន័យ និងការពិនិត្យវីដេអូ។ ចំនួននាទីមិនមែនជាលេខថេរ ហើយអាចខុសគ្នារវាងតង់ទី១ និងតង់ទី២។ អ្នកគួរមើលសញ្ញារបស់អាជ្ញាកណ្តាលទី៤ និងការប្រកាសផ្លូវការនៅចុងតង់។

សំណួរ៖ តើកាតលឿងពីរសន្លឹកមានន័យដូចម្តេច?

កាតលឿងពីរសន្លឹកក្នុងការប្រកួតតែមួយនាំឲ្យកីឡាករទទួលកាតក្រហម និងត្រូវចាកចេញពីទីលាន។ បន្ទាប់ពីចាកចេញ ក្រុមមិនអាចដាក់កីឡាករថ្មីចូលជំនួសកីឡាករដែលត្រូវបណ្តេញបានទេ ដូច្នេះក្រុមនឹងបន្តលេងដោយមានចំនួនតិចជាង ១១នាក់។ កាតលឿងដែលប្រមូលពីការប្រកួតផ្សេងៗអាចមានផលប៉ះពាល់ដល់ការអវត្តមាននៅការប្រកួតបន្ទាប់ តាមបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត។

សំណួរ៖ តើការយល់ច្បាប់ ១១នាក់ជួយការព្យាករណ៍ប្រកួតយ៉ាងដូចម្តេច?

ការយល់ច្បាប់ជួយឲ្យអ្នកវាយតម្លៃផលប៉ះពាល់នៃកាតក្រហម ការប្តូរ បាល់ពិន័យ ម៉ោងបន្ថែម និងការអវត្តមានបានត្រឹមត្រូវជាងការមើលតែលទ្ធផលចាស់។ គួរចាប់ផ្តើមដោយពិនិត្យបញ្ជីកីឡាករ ស្ថិតិការពិន័យ ទម្រង់យុទ្ធសាស្ត្រ និងបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត។ មិនគួរចាត់ទុកការកាន់បាល់ ឬចំនួនស៊ុតជាសញ្ញាតែមួយសម្រាប់សម្រេចលទ្ធផលឡើយ។

ចង់បន្តស្វែងយល់ពីបាល់ទាត់ពិភពលោក និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមមែនទេ? ចាប់ផ្តើមស្វែងរកព័ត៌មានដែលមានប្រភពច្បាស់លាស់នៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម